poniedziałek, 12 sierpnia 2013

Taki feler....

         No właśnie- mam taki feler,że boję się jeździć samochodem...i nie tylko jako kierowca!!
    Boję się nawet wtedy,gdy jestem pasażerem....
Z wiekiem problem ten jakby się nasilał:(( Jedni maja lęk wysokości,boją się pająków...a ja... akuratnie mam problem natury ,że się tak wyrażę lokomocyjnej:((
 
A jakie to uciążliwe dla mojego męża...co chwilę naciskam nieistniejące hamulce, gderam:
-Mężusiu,mężusiu zwolnij!!
-Jurku!!! za blisko!!Zaraz w niego walniemy!!!
-Błagam !!!Nie wyprzedzaj,nie zdążymy!!
 
Ech!!! Jak żyć, panie jak żyć?????
A ostatnio trochę byliśmy w drodze.Pod koniec lipca na weekend pojechaliśmy do Gdyni...mieliśmy dwóch pasażerów z tyłu...Ledwo ruszamy...a ja...myk do torby...pogrzebałam i nagle jakie zdziwienie Andrzeja-jednego ze współtowarzyszy podroży:
-Będziesz ro-bi-ła na drutach????
-Będę!!
-Lubisz????
-Lubię i muszę!!
-???
-Uwierz mi,że  to dla dobra nas wszystkich!!
Kiedy na moment zrobiłam przerwę..zrozumiał o co mi chodziło:))
Póki skupiam się na jakiejś robótce...fobia odpuszcza...ale brak zajęcia-to powrót potwora:(
I tak powstała kolejna chusta...
skończona w poniedziałek po powrocie:)
 Tydzień później Toruń...sytuacja się powtarza...tylko pasażerowie inni...tym razem Marcin zadawał pytania...efekt?,
Kiedy wracaliśmy do domu...byłam zmęczona ,nie za bardzo chciało mi się dłubać...ale potworek się włączył...i co?? 
Cała czwórka-wraz z moim mężem jednym chórem zawołali:
-Druty!!!!!
I tak powstała kolejna..
Z wełenki,którą dostałam od Uli:)
Nie jest za duża...taka w sam raz:)
Pięknie układają się jej kolorki..
tak hortensjowo...
Kolorystycznie dopasowała się saszetka z lawendą...
Hortensjowo-storczykowo...
 
Szafie nie będą groziły żadne mole...
 Po tych podróżach trochę bolą mnie ręce..zwłaszcza łokieć....
I jak na razie odechciało mi się urlopu....:))

90 komentarzy:

  1. hehe, dobry pomysł na "potworka" :-)
    i jakie sliczne rzeczy przy okazji powstają

    OdpowiedzUsuń
  2. Ja też mam dość silną tą chorobę lokomocyjną i Cię rozumiem....
    Uściski!

    OdpowiedzUsuń
  3. Smutna przypadłość ... jednak co dzięki niej powstaje ZACHWYCA :)
    pozdrawiam cieplutko i życzę spokojnej jazdy :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Ja mam to samo ino , nie potrafię na drutach robić , więc gderam i marudzę całą drogę , czyli pouczam małżonka jak Hiacynta z Co Ludzie Powiedzą swego Ryszarda :))) i tak mnie właśnie dzieci postrzegają , mają ubaw , tylko mnie nie do śmiechu ....
    Buziaki ślę :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Hiacynta?????hihihi...to nasz kultowy film:)))))))

      Usuń
    2. I ja uwielbiam Hiacyntę;))
      Bidulko!Bardzo lubię jazdę samochodem, współczuję stracha!

      Usuń
  5. Zrobimy tak. Zaproszę Cię do siebie, a w drodze powstanie taka piękna chusta dla mnie. Przemyślisz?:)

    OdpowiedzUsuń
  6. Powinnaś dużo jeżdzić, skoro powstają tak piękne rzeczy. Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  7. Ja jako pasazer bardzo lubie podrozowac, ufam mojemu mezulkowi, chociaz czasami rowniez pogderam ;)))
    Zreszta my pokonujemy tysiace kilometrow i odupkac, nic zlego sie jeszcze nie zdarzylo.
    Sama niestety nie lubie prowadzic samochodu :(((
    Usciski

    OdpowiedzUsuń
  8. Piękne chusty, ta chortensjowa podbiła moje serducho !! Poskromiłaś potwora :)))
    ozdrawiam serdecznie:)

    OdpowiedzUsuń
  9. :))), ale radzisz sobie świetnie z tymi strachami :)).
    Kilka dni temu leciałam samolotem i blisko mnie siedziała kobieta, która potwornie się bała. Matko... az trudno było uwierzyć. Czasem tak bywa..
    Ja w tej chwili wróciłam na kurs prawa jazdy (po 10 latach!) i sama nie wiem czy to dobry pomysł..
    się okaże..:), ale lubie jeździć :)).
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. prawo jazdy mam od 26lat..taaaaa...ale nie jeżdżę:((..a samolotem uwielbiam latać!!!!!!!!!!

      Usuń
  10. Popatrz na to inaczej :) Piękne chusty, a do tego czas nie jest zmarnowany!

    OdpowiedzUsuń
  11. żeby nie fakt, że to jednak poważna sprawa ten strach przed drogą to padłabym ze śmiechu po tym jak błyskotliwie napisany jest ten post :)

    na co dzień to faktycznie musi być uciążliwa rzecz ale za to jaka korzyść, Twoje podróżne chusty są śliczne!

    OdpowiedzUsuń
  12. No to masz niefajnie:), ale nie ma tego złego...
    Pozdrawiam. Ola.

    OdpowiedzUsuń
  13. Qrko tak to już jest że każdy ma jakieś fobie. Twoja akuratnie jest dość męcząca - niestety w dzisiejszych czasach przemieszczanie się jest jakby nieuniknione. Ale dobrze, że robótki pomagają ci przetrwać podróż. A swoją drogą ta chusta hortensjowa jest PRZEPIĘKNA!!! co można zrobić żeby być jej posiadaczką? Czy może już właścicielkę ma? Pozdrawiam serdecznie Sylwia

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. czy mam rozumieć że ja nią jestem ? po tym uśmiechu na końcu zdania?

      Usuń
    2. Niestety nie:(((...ale napisałam ci maila:)))

      Usuń
  14. ...robótki jak zwykle piekne. Zawsze podziwiałem osoby które kawałkiem druta i szpulki wełny potrafiły wyczarować różne cuda. Metoda dobra na lęki bardzo oryginalna. Pozdrawiam...

    OdpowiedzUsuń
  15. a ja jeżdżę pociągami, bo mam chorobę lokomocyjną i też dłubię na drutach :-) buziaki

    OdpowiedzUsuń
  16. Cudne - co jedna to ładniejsza. Podziwiam za mistrzostwo wykonania i tempo pracy :-)
    Pozdrawiam, Agnieszka

    OdpowiedzUsuń
  17. Szczęście w nieszczęściu, że masz " tylko " fobie jazdy, a nie do tego chorobę lokomocyjną, bo wtedy nie dałabyś rady dziergać, a tak to nic tylko jeździć i tworzyć, tworzyć, tworzyć, cudne to Twoje lokomocyjne dzierganie :)

    OdpowiedzUsuń
  18. kazdy ma jakiegos bzika kazy jakies fobie ma ...;))
    piekne chusty wydziargałaś...
    a niec hcesz przypadkiem sprzedać hortensjowej chusty ?? taka piekna w moich kolorkach ??? please!
    trzymaj sie podróżniczko
    pozdrawiam
    Ag

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. oj widzę ,że już się znalazł dla niej właściciel :(

      Usuń
  19. ojej to moj r. jest taka bukietowa;) musisz czesciej jezdzis w roli pasazera, bo efekt jest nieziemski!
    osobiscie boje sie jezdzic autem, ale czasem musze, zas najbardziej lubie podroze pociagiem!4
    usciski!

    OdpowiedzUsuń
  20. Czyli zawsze można sobie poradzić! A Twojemu mężowi to współczuję, bo wiem jakie to męczące dla kierowcy. I jakie rozpraszające!
    Buziaki Qrko :-)

    (a co do losów Twojej pewnej chusty, zaglądaj do mnie w najbliższych dniach )
    :)

    OdpowiedzUsuń
  21. No, to ciebie tylko w trasę wypuszczać :-)

    OdpowiedzUsuń
  22. Widać, że wyjazdy są bardzo owocne :) Piękne chusty! Zgłoszę się po naukę, jak będę kończyć Haruni :)

    OdpowiedzUsuń
  23. A więc jednak potrafisz poskromić potwora i to jest najważniejsze... a jakie piękne "efekty uboczne" tego poskramiania :))))

    OdpowiedzUsuń
  24. Fakt ten potworek utrudnia Ci życie, powstają dzięki tej sytuacji tak piękne prace,że niema tego złego co by na dobre nie wyszło.Hortensje cudowne, mój ulubiony kolorek, buziaki

    OdpowiedzUsuń
  25. CO ZA FELER - WESTCHNĄŁ SELER :))

    drugi cytat

    NIKT NIE JEST DOSKONAŁY :)))

    pozdrawiam ciepło

    OdpowiedzUsuń
  26. Ja kiedy próbowałam szydełkowania w samochodzie, ale po kilku minutach zaczynało mnie mdlić i nie mogłam... A szkoda, bo piękne rzeczy mogą powstać w trakcie podróży!

    OdpowiedzUsuń
  27. Rzeczywiście jak hortensje! Uwielbiam te kwiaty, na działce mam jeszcze po dziadku i co rok pięknie kwitnie. Są też intensywnie niebieskie!
    Qrko, ja nie jeżdżę autem jako kierowca - strasznie się boję. A prawko mam...
    Jako pasażer to nawet nie jest tak źle. A próbowałaś siedzieć z tyłu? Może lepiej - mniej się widzi? ;))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. z tyłu za kierowca jest najlepiej:)))Ale jak siedzą z tyłu trzy osoby...to ja ze swymi gabarytami nie mam żadnego komfortu:(((

      Usuń
  28. No to nie jestem sama... też tak mam; uważaj, wolniej, uważaj i noga na nie istniejącym hamulcu, tylko,że ja nie potrafię zająć się niczym innym. Muszę obserwować drogę. Twój strach jest twórczy bo chusta jest piękna a i saszetka z monogramem wyszła cudnie.

    OdpowiedzUsuń
  29. Żeby pokonać swój strach nie pozostaje Tobie nic innego jak wsiąść za kierownicę i po prostu jeżdzić! Trzymam kciuki! Wielki strach rzuca ma małe rzeczy wielki cień:)

    OdpowiedzUsuń
  30. Wiesz, ja to akurat boje sie i wysokosci i pajakow, i jezdzic samochodme to tez w sumie nie lubie ani jako kierowca ani jako pasazer.. :) Wszystkie fobie sa zazwyczaj dosc upierdliwe ale skutki/efekty Twojej sa wyjatkowo piekne;) wiec zbytnio wspolczuc Ci nie bede, ok?.. :) Bierz zawsze ze soba w podroz duzo welny! Robisz cuda, naprawde;) Pozdrowienia

    OdpowiedzUsuń
  31. Moja mama też ma ten problem. Siedząc jako pasażer jedną ręką trzyma się górnego uchwytu, drugą fotela a nogami ręcz zapiera się o podłogę i podobnie jak Ty cała trasę nieco strofuje mojego kierowce. Szkoda tylko,że już tak dawno nie robiła na drutach, może i jej by pomogło;-)no i może mogłaby osiągnąć takie efekty jak Ty.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. kierowcę czyli mojego tatę, miało być

      Usuń
  32. Qrko ja Cię dobrze rozumiem. Ja tylko z moim mężem jeżdżę w miarę spokojnie, z innymi trwam w ogólnym napięciu nerwowo ruchowym. Bardzo owocne te wyprawy w Twoje cudne wytworki:)))

    OdpowiedzUsuń
  33. Ja się już mniej boję pajaków odkąd mnie budza rano i odprowadzają do snu :)
    Ale boję się! Może zacznę dziergać, żeby ich nie widzieć!

    OdpowiedzUsuń
  34. "Nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło!" za to jakie chusty....
    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  35. Cudnie dzieła powstały z tego strachu i lęku:)
    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  36. Cierpię na tę samą fobię, więc chętnie wypróbuję Twój sposób na uciszenie potwora. Znów zachwyciłaś mnie swoimi chustami. :) Uściski serdeczne

    OdpowiedzUsuń
  37. Ale przynajmniej możesz tego potwora czymś zająć:)
    Chusty wyszły ślicznie:)

    OdpowiedzUsuń
  38. piękne chusty!!!! ja zawsze tez woziłam sprzęt ze soba, nie z powodu fobii, bynajmniej, szkoda mi było przelatującego przez palce czasu, ale teraz na ogół zapominam okularów..:)

    OdpowiedzUsuń
  39. Wiem, co czujesz, bo mam przyjaciółkę, która reaguje podobnie jak Ty.Chusty wydziergałaś piękne podczas tych męczarni podróżnych.Proponuję zabierać ze sobą którąś z preferowanych przez Ciebie naleweczek...hi, hi, hi....pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  40. Dobrze, że znalazłaś sobie sposób:) Ja lubię jeździć jako pasażer, bo nie mam prawka, ale za to mam chorobę lokomocyjną i mój żołądek lubi się powywracać:)

    OdpowiedzUsuń
  41. Współczuję tych męczarni w czasie podróżowania, ale jak pięknie sobie radzisz z tym problemem :)
    Chusty prześliczne! Pozdrawiam serdecznie:)

    OdpowiedzUsuń
  42. Och, Qrko, witaj w klubie:))) Tylko ja w takich razach w słuchawkach na uszach, książki podczytuję he,he.
    Druty dają dużo ciekawsze efekty:)))))))))))

    OdpowiedzUsuń
  43. O qrcze Qrko, mam tę samą przypadłość :-(((( ale im bardziej próbuję z tym walczyć, tym bardziej się boję. Ta fobia mnie zabija, bo zawsze potem kończy się rozstrojem żołądka :-(
    Mój Ogr ma na mnie patent, prosi moją szefową albo którąś z psiapsiółek aby do mnie zadzwoniły z czymś bardzo ważnym (bo jak mało ważne to ja mówię że oddzwonie). Ostatnia ważna rozmowa była własnie na trasie do Torunia w połowie lipca.
    Ale sama też jestem kierowcą i o dziwo lubię to, jak trzeba to i do trójmiasta pojadę :-) i sama na siebie nie krzyczę i nie szaleję ze strachu na pedałach :-)

    A Ty i tak sobie z tym dzielnie radzisz, efekty podróżniczej pracy są powalające!

    OdpowiedzUsuń
  44. Podziwiam Twoją koordynację, chyba bym nie potrafiła utrzymać drutów podczas jazdy, zwłaszcza że również nie lubię nim jeździć, ale z powodu choroby lokomocyjnej.

    OdpowiedzUsuń
  45. No Kochana świetna i owocna metoda na odwracanie uwagi;)
    Chusty wspaniałe jak zawsze!!!
    Pozdrawiam cieplutko

    OdpowiedzUsuń
  46. Oj Qrko ja niestety nie mogę w aucie nawet głowy opuścić, bo zaraz kręci mi się w głowie i mam mdłości, więc ani czytać ani nic innego robić nie mogę. M się śmieje bo ja albo śpię albo prowadzę.Ale Tobie życzę samych owocnych podróży, bo efektów zazdroszczę:))

    OdpowiedzUsuń
  47. Ja też nie lubię jeździć jako pasażer, zwłaszcza z moim mężem. U nas jedyne rozwiązanie to gdy każdy jeździ swoim autem. A mnie do furii doprowadza gdy pasażer czyta, je, gada.... tak w ogóle najbardziej lubię jeździć sama.

    Tak więc jak widzisz każdy ma swoje fobie i felery :) a Twoje produkcje jak zwykle zjawiskowe :)

    Ściskam Qrko

    OdpowiedzUsuń
  48. Widzisz i to jest myśl:) Ja z moim lękiem wysokości będę na górkę wchodzić z szydełkiem:) Pozdrowienia i zapraszam do siebie na candy i odpowiedz w sprawie leżaka

    OdpowiedzUsuń
  49. Beatko ją się Tobie wcale nie dziwię ! Przecież Ci nasi rodacy to jeżdza jak wariaci !!!!! Właśnie wróciliśmy z urlopu w Polsce. Mój mąż, doświadczony kierowca byl w szoku co się dzieje na polskich drogach, to jak tor wyscigowy :(((( i to bez kasku ! Chłopcy otwierali szeroko oczy i buziaki tacy byli zadziwieni ! A ja zamykalam oczy. W Polsce za kierownicą nie odważam się siadać.
    Chusty śliczne, ta w kolorach hortensji szczególnie. Dobrze że do Twoich problemów lokomocyjnych nie dochodzi choroba lokomocyjna, ja też próbowałam, ale szybko się poddałam :P
    To bylysmy w Toruniu w ten sam weekend :) To już drugi raz prawie się o siebie otarłysmy...
    Toś Ty na dwóch scenach stała ;) ?
    Cieplutko pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. hihihi....ano na dwóch..taka e mnie artystka:)))w sumie z 20tys.widzów!!!!!hihihihi

      Usuń
  50. Piękne rzeczy powstały. Rozumiem Twój problem, bo mam podobnie. Wydaje mi się,że muszę patrzeć na drogę i pilotować....:))).

    OdpowiedzUsuń
  51. Przecudne chusty!A naciskanie nieistniejących hamulców jest jednym z moich ulubionych sportów wyczynowych;):D

    OdpowiedzUsuń
  52. Qrko, usiłuję się z Tobą skontaktować, ale nie wysyła mi maili na Twoj adres, nie wiem dlaczego:(((jeśli byłabyś tak miła, odezwij się do mnie na priv;)))mam sprawę;))

    OdpowiedzUsuń
  53. Zajrzyj do mnie proszę i czytnij ostatniego posta!!!pozdrówka ciepłe-aga

    OdpowiedzUsuń
  54. Biedna Qrka, ale za to jakie dzieła powstają :-)

    OdpowiedzUsuń
  55. Jeśli takie cuda powstają dzięki potworkowi to może Ty sobie jeździj:))))

    OdpowiedzUsuń
  56. Kochan rozumiem Cię jakieś 8 at temu miałam wypadek będąc pasażerem I od tamtej pory mam podobnego potwora. Z każdym rokiem jest gorzej a o siadaniu za kierownicą to już w ogóle nie mam mowy choć wcześniej normalnie jeździłam.

    OdpowiedzUsuń
  57. Piękne chusty - jak zawsze. Ja na szczęście jakoś radę daję w samochodzie, ale zdecydowanie wolę być kierowcą niż pasażerem. Wtedy to ja podejmuję decyzję, a nie zdaję się na kogoś innego :)

    OdpowiedzUsuń
  58. Hihihi :) dobre.Ja też tak mam, tylko nie robótkuję bo jestem taka nabuzowana, że hej. Jedyna dobra rzecz w tym, że drutujesz cudności.

    OdpowiedzUsuń
  59. ale świetna historia:)ostatnio mąz do mnie zagadnał jak byliśmy w trasie;a nie wzielaś ze sobą jakiejś ksiażki cyz co?i na poczatku nie za bardzo zajarzyłam co on się tak troszczy o mój komfort jazdy ale teraz po lekturze tego posta wszystko stąło się jasne:)pozdrawiam, mgiełka jest śliczna, idelanie pasuje do ghortensji irudzielca oczywiscie;)

    OdpowiedzUsuń
  60. Kochana no nie mogę... trzymam kciuki , aby ta Twoja fobia była jak najmniejsza! dobry sposób na jej zminimalizowanie:) w takim razie nic tylko jeździć autem dziergając:) śliczna chusta!
    wiesz... ja mimo braku fobii często tak mówię do męża:) jak sama prowadzę to jest ok, ale jako pasażer zawsze czuję się mniej pewnie. :) buziaki

    OdpowiedzUsuń
  61. Prześliczne chusty ! Szczególnie ta hortensjowa :) Ja z kolei uwielbiam jeździć samochodem i jako pasażer i jako kierowca :)

    OdpowiedzUsuń
  62. jak to mowia nie ma tego zlego co by na dobre nie wyszlo;) slicznosci

    OdpowiedzUsuń
  63. Ha ha chciałoby się powiedzieć jakie to straszne ale muszę powiedzieć jakie to cudowne:)

    OdpowiedzUsuń
  64. No proszę, dzięki temu "felerowi" powstają piękne dzieła ;)

    OdpowiedzUsuń
  65. Znam przypadki, że po podróży czuć ból miejsca, na którym się siedzi, o bólu rąk i łokci pierwszy raz słyszę :-))))
    świetnie, że masz swój sposób na ujarzmienie potworka !!!!!!

    Pozdrawiam :-))

    OdpowiedzUsuń
  66. Bajkowa jest Twoja Haruni, kolorki cudnie się układają i jeszcze koraliki. Jak dałaś radę w samochodzie tak perfekcyjnie ją wydziergać?. Fobię lokomocyjną rozumiem, ja mam to w samolocie i żadna robótka tego nie zniweluje, nie wsiądę więcej i już, pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
  67. no to Cie podziwiam, bo ja nie moge w aucie nic robić - ani czytać, ani na drutach, ani na szydełku- musze patrzeć na drogę inaczej pojawiają sie sensacje...na szczęście jeździć lubię:-))
    a chusty cudne oczywiscie♥

    OdpowiedzUsuń
  68. Zazwyczaj z tych naszych fobii nic pożytecznego nie wychodzi a u Ciebie piękne chusty:))))ja boję się pomieszczeń ciasnych i zamkniętych:Pozdrawiam serdecznie:)))

    OdpowiedzUsuń
  69. Każdy ma inny sposób na stres, ale Twój jest wybitnie motywujący...
    Mogłabym Cię przewieźć z wybrzeża Bałtyku po same Karpaty, ale serweteczki moje:)))
    http://eksperyment-przemijania.blog.onet.pl/
    http://kadrowane.bloog.pl/

    OdpowiedzUsuń
  70. Jejku! Jakbym o sobie czytała. Z tym, że moja auto-fobia uruchamia się tylko wtedy, gdy jadę jako pasażer. Nawet najlepszemu kierowcy się obrywa, choć przyznaję, przy "obcych" staram się hamować dziób, za to nie umiem opanować odruchów ciała. Łapanie za uchwyt nad drzwiami, kulenie się, zamykanie oczu... stały repertuar. Moi chłopcy już się z tym oswoili, w skrajnych wypadkach proponują mi przejście do bagażnika ... A choć marny ze mnie kierowca, to, gdy dzierżę kierownicę to jestem zuch, wiosną latem i jesienią. Bo zimą boję się już na każdym fotelu w aucie. Zimą moja schiza przybiera rozmiar XXL.
    A z drutami w czasie jazdy bym jednak nie ryzykowała. Nagłe hamowanie i ... wyobraźnia podsuwa najczarniejsze scenariusze.
    Ściskam Qrko.

    OdpowiedzUsuń
  71. Qrko, jakie piękne chusty, zazdroszczę niemożliwie tej umiejętności:) Ja też nie lubię jeździć, nawet jako pasażer (jako kierowca nie jeżdżę wcale) może nie aż tak, ale żaden to dla mnie relaks,nigdy nie jestem całkiem spokojna, nigdy nie usnę, muszę czuwać i pilnować;)

    OdpowiedzUsuń
  72. Qrko rozumiem Cię doskonale, sama mam lęk wysokości! Podziwiam Cię za sposób z przeganianiem 'potwora', ciekawe czy druty by mi pomogły w moim lęku ;)

    OdpowiedzUsuń
  73. Nadrabiam Qreczko,bo chwilkę mnie nie było...
    Patrzę...patrzę...i zła na siebie jestem że nie ofiarowałam Ci dwóch kłębuszków!Zła Ula...chyba trochę bezmyślna!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ulciu:))))))ty chyba sobie żartujesz???? wyszła cudna chusta ...w sam raz:))

      Usuń
  74. Qrko, mam to samo. Panikuję, szarpię męża za rękę, wciskam nieistniejące hamulce i drę się na potęgę przy każdym wyprzedzaniu i wizualizuję kolizję z... a jakże, jakimś TIRem, który nas zgniata na amen. Potem widzę oczami wyobraźni nawet swój pogrzeb, jak wszyscy płaczą i jak mama histeryzuje. To straszne naprawdę i przestałam lubić jazdę samochodem. Czasem nawet specjalnie się wymiguję i dojeżdżam gdzie trzeba pociągiem, także rozumiem Cię bardzo, bardzo dobrze.
    Dziwne, że w mieście w ogóle nie odczuwam tego strachu. Tylko na trasie. Oka nie zmrużę...:/
    Dodatkowo mam chorobę lokomocyjną więc druty i czytanie odpadają...:/

    Całuję. PIękne hortensje moje ukochane i piękne szale!

    OdpowiedzUsuń
  75. Bardzo oryginalna ta Twoja fobia... Ale za to daje cudowne efekty ;) Piękne chusty!

    OdpowiedzUsuń

♥♥♥✿DZIĘKUJĘ✿♥♥♥