Sobotnie rozmyślania

    Właśnie wróciłam do domu...sobota to dla mnie bardzo intensywny dzień.....nie poświęcam go na sprzątanie...bo nie mam na to czasu. U mnie taki gospodarczy dzień to raczej piątek..albo poniedziałek..zależy od planów :))

   Wczoraj udało mi się zrobić wstępne porządki na tarasie... pomyłam wszystko, wyszorowałam...

powsadzałam w skrzynki bratki-kotu też się dostało....Teraz tylko czekać na ciepełko:))

Choć cały czas zastanawiam się jak ja z tą nogą(prawą) będę kopać w ogrodzie???

  A co tam...nauczę się lewą:))) Warto mieć niestawienie jak Ewa-właścicielka tych szyldów-nigdy nie jest za późno na zmiany i walkę o szczęście:)
**********************************************************************************************************************
  Poza tym postanowiłam zbierać punkty w Lidlu-aby stać się szczęśliwą posiadaczką książki...sama uzbierałam dopiero jedną naklejkę...ale książkę dostałam od przyjaciółki...
Jestem nią oczarowana:))) Piękne zdjęcia..i te przepisy....czytam,oglądam i ślina mi cieknie!!

 Na drugim planie występuje mały kocyk, w cudnych kolorkach-ostatni nabytek z lumpka za 3zł...wpasował sie w moje podkładki-zrobione jeszcze pod koniec roku.

Na zdjęcie załapał się też kolejny dywanik sznurkowy-a właściwie dywan-ma średnicę około 150cm

 To idę kończyć cukierasy-a ponieważ chyba najbardziej rozpoznawalne są moje szyldy-to taki mały -akuratny-zestaw szyldów będzie do przygarnięcia:)

Wasza senność...

        Moim kotom pozwalam na wiele...ale nie mają prawa chodzić po szafkach kuchennych...ani włazić na stoły

Ale one mają to akuratnie w głębokim poszanowaniu:)

 

A w taką senną pogodę to faktycznie każde miejsce do drzemki dobre.... mi oczy dziś kleją się od południa... Mimo,że na zewnątrz właśnie wyjrzało słoneczko....

Mam wrażenie ,że zaraz zasnę... Dziś oblałabym egzamin z ostrości widzenia:)

zarówno na tablicy nr 1,którą już pokazywałam(dla Sylwii)

Ale i na tablicy nr 2-dla Lucynki

 

Nie pomogłaby też tablica nr3-dla Beatki-klik ,która się na nią naczekałaaaa

Mam jeszcze sporo szyldów do pokazania....prezentów,które dostałam...i wysłałam...ale ponieważ 3 tygodnie temu minęło już 4 lata jak tu istnieję w tym budyniowym światku....szykuję też w podziękowaniu za tyle miłych komentarzy -prawie 17tysięcy-mały cukiereczek-ale to następną razą:)) zapraszam:))

Odzyskane

   Jakiś czas temu jak pisałam,nie przeniosłam zdjęć na komputer-choć byłam o tym święcie przekonana,że to zrobiłam-i je skasowałam.Myślałam,że bezpowrotnie:( Jednak ,dzięki pomocy Ani znalazłam program komputerowy,który pozwolił mi je odzyskać:))...hihihihihi...a właściwie mojej przyjaciółce-bo ja akuratnie ździebko głąbowata jestem komputerowo:))
  Dlatego mogę pokazać szla-ananasy,który robiłam ostatnio dla Moniki

to szara soprane

 

Jakiś czas temu zrobiłam z tej wełenki ananasy dla siebie-ale wciąż czeka na blokowanie:)

U Paulinki trwa akcja 10 książek w rok....prawdę powiedziawszy to niezbyt dużo....ale jednak wciąż za wiele dla mnóstwa osób ...W tym roku jakoś nie czytam zbyt wiele-czasu trochę brak.
Pierwszą książką w styczniu była jak zawsze moja ukochana Agatha Christie:

W St. Mary Mead mieszka wraz z mężem gwiazda filmowa, Marina Gregg. Wkrótce aktorka urządza przyjęcie.W trakcie zabawy dochodzi do tragedii - zostaje otruta Heather Badcock, mieszkanka St. Mary Mead. Okazuje się, że kobieta rozlała drinka i Marina Gregg oddała jej swojego. Policja podejrzewa, że to aktorka miała być ofiarą, tym bardziej, że pani Badcock nie miała żadnych wrogów. Wkrótce okazuje się, że na przyjęciu przebywało wiele osób, mogących źle życzyć pani Gregg. Wychodzi też na jaw, że aktorka od pewnego czasu dostawała dziwne listy z pogróżkami. Dolly Bantry prosi o pomoc w wyjaśnieniu tajemnicy przyjaciółkę,pannę Marple...

Druga to Małgorzata Kalicińska

 Przyjemne, subtelne, pachnące wsią, naturą, swobodą swoiste dzieło. Książka ta to zbiór felietonów pani Małgosi, które ona sama humorystycznie nazywa "felkami", gdyż, według niej, nie są typowymi felietonami, a raczej pogodnymi opowiastkami wziętymi z życia, o zabarwieniu felietonu. Opowiastki stanowią nektar dla duszy, można się pośmiać, pokiwać głową z politowaniem, zamyślić, pomarzyć, przeanalizować pewne sprawy, z którymi borykamy się każdego dnia. Ponadto można się pooblizywać i popróbować swoich sił kulinarnych, gdyż każdy "felek" kończy przepis na coś pysznego - od słynnej zupy pomidorowej pana Mariana, sąsiada i przyjaciela autorki, po jabłuszka nadziane żurawinką i pyszną kolację dla dwojga. Przepisy podane są w tak uroczej formie, jakby i je dało się kosztować! Chce się czytać, pitrasić, uśmiechać, chce się żyć po prostu.(cyt.:Joanna Laprus-Mikulska)

Trzecią pozycja też była Agatha Christie-teraz czyta ją mój mąż-zaraziłam go miłością do królowej kryminału:)

Młody policjant, Luke Fitzwilliam kończy służbę i po dłuższym okresie nieobecności wraca do Anglii. Jednak już pierwszego dnia w rodzimym kraju, podczas przejażdżki pociągiem, zostaje przypadkiem uwikłany w tajemniczą sprawę. Spotkana w przedziale starsza kobieta z zapałem opowiada młodemu człowiekowi o serii morderstw w swoim miasteczku, którymi zamierza zainteresować Scotland Yard. Kobieta twierdzi, że morderca jest osobą wyjątkowo przebiegłą i, co daje mu jeszcze większą bezkarność, cieszy się w miasteczku nieposzlakowaną opinią, która oddala od niego wszelkie podejrzenia. Pannie Pinkerton udaje się go jednak rozszyfrować za pomocą dziwnego błysku w oku, którym, jak twierdzi staruszka, obdarza swoje przyszłe ofiary.

Mini półeczka..

Jakiś czas temu kupiłam kilka rzeczy u Ilonki...kilka świeczników,paterki, no i półeczkę...naszukałam się zdjęć jak wyglądała poprzednio-nie znalazłam...myślałam,że u Ilonki znajdę na blogu-ale też nie....Początkowo była z jasnego drewna...

Brakuje jej jednej szufladki-ale mi to akuratnie nie przeszkadza:)

 

W zależności od nastroju,pory roku można ją różnie zaaranżować,

Ponieważ wisi nad ekspresem do kawy...dodałam jej mini zawieszkę ,którą kiedyś robiłam dla Justynki

 

Mały drobiazg...a cieszy:)

 

Choć mało to widać-szufladka dostała szary kolor ściany:)

 A w trakcie przebielanie kolejnej półki-tym razem znalezionej lata temu w piwnicy po starej właścicielce:)

Jeszcze ciepły..

  Kiedy we środę poczułam...a właściwie nie poczułam nogi-myślałam,że już wszystko będzie dobrze:) Tak też w swej naiwności przeforsowałam kikutka..i teraz z bólem muszę siedzieć w domu...
I tak dryptam ...a właściwie powłóczę Qrzymi  nóżkami - i to bezkarnie do południa w pidżamce:))

    Prześwietlenie nic nie wykazało....we wtorek umówiona wizyta u chirurga....
Ale dzięki temu mogłam się zabrać za szydełko:))

 

Szydełko z tych dużych-nr6

a materiał-to sznurek grubość 2mm

Skończyłam 20minut temu-jeszcze nie jest dobrze naciągnięty...

Mój sznurkowy dywanik:))

Taki mi się akuratnie marzył od kilku miesięcy:))

Pierwszy powstał latem ze starych prześcieradeł

 

 

W praktyce sprawdzał się świetnie:)-Gdy tylko się ubrudził -lądował do pralki:)

 Potem zobaczyłam u Ewy dywanik ze sznurka-tylko grubszego-i to mnie zainspirowało do poszukiwań:)

Mój nowy -sznurkowy-nie jest bawełniany-ale mam nadzieję ,że również zda egzamin:))

 Jak widać szydełko nie schowane-produkcja będzie nadal trwać:))

Urwisy:))

  Niedawno od pewnej dziesięciolatki usłyszałam,że mnie kocha za to ,że zawsze się śmieję:))))) Cóż czasem słyszę od dzieci,że lubią mnie za to.To akuratnie miłe,prawda?hihihi mam nadzieję ,że nie traktują mnie jak błazna:))))
  A z rok temu,od mojej wówczas niespełna pięcioletniej bratanicy- usłyszałam podobny komplement.Dowiedziałam się ,że kocha mnie z trzech powodów -niestety wstyd się przyznać,ale pamiętam tylko dwa:
-bo wciąż się śmiejesz:)))
-bo masz....koty!!!!!!

 

O tak!!! Nasze koty zawsze wzbudzają wśród dzieci....i nie tylko wielkie zainteresowanie:)))

Niestety nie zawsze działa to w drugą stronę:)) Bury w ogóle boi się obcych głosów...i jeśli to możliwe szybko czmycha na dwór ....szczerze mówiąc, ostatnio biedaczek wygląda czasem dość żałośnie-ma alergię skórną-i bywa ,że jest pokryty mnóstwem ranek.....a miejscami brak mu sierści:((... Ale jest to nasz ukochany słodziak:)) Kot cichutki,spokojny,łagodny...czasem tylko któregoś z kompanów trzaśnie w łep:))

 

Ale największym słodziakiem jest Rysiek:))

Bardzo często głośnym miałkiem upomina się także u gości o dodatkową porcję głasków:))

 Ale ma też swoje drugie oblicze:((

 

to jego wczorajsza zdobycz.....

 muszę się przyznać,że w takich chwilach resztkami sił się hamuję ,aby mu nie wlać w ta tłustą dupinę!!

Ale wlałam mu-przyznaję się jak złapał latem tego biedaka..

 

W jakiejś dzikiej furii rozszarpał go na strzępy...na drugi dzień ,kiedy widziałam "jego samotną połówkę"szukającą swego współmałżonka-serce mnie bolało....

Na szczęście moje koty są pierdołkowate-to jednak nie kocice-i nie są zbyt łowne...a takie sytuacje nie zdarzają się często...ale zawsze mi ogromnie żal tych ptaszynek:))

Heniek to młody gniewny-ale na szczęście najczęściej można go spotkać w takich pozach

 

a od 4-5 rano zamiast na termoforze kładzie się na naszych głowach:))

Ale jak tak sobie myślę ,to każdy z nas ma czasem 4 światy z tymi urwisami..ale jak ich nie kochać??

taaaaaa....mają dziś swoje święto-kupiłam im surowego mięska:))Może to uchroni moje ogrodowe ptaki???